Γνώρισα την μουσική του Ανδρέα Πολυζωγόπουλου μερικά χρόνια πριν ακούγοντας τον δίσκο της σαξοφωνίστριας Μελίνας Παξινού “Time”,  ο οποίος ήταν το προσωπικό εφαλτήριο για την ανακάλυψη της ελληνικής τζαζ σκηνής. Η τρομπέτα του Ανδρέα Πολυζωγόπουλου η οποία μου συστήθηκε μέσα από το ομότιτλο “Time”, μου άνοιξε έναν ολόκληρο νέο κόσμο, ανακαλύπτοντας αφενός τη δική του δισκογραφία αλλά και αφετέρου τις συμμετοχές άλλων εξαίρετων μουσικών, οι οποίες με τη σειρά τους με οδήγησαν στις δικές τους δισκογραφίες δημιουργώντας ένα υπέροχο, μουσικό domino νέων ηχοτοπίων. Θυμάμαι να βάζω το κομμάτι “Remember” αμέσως στα αγαπημένα μου από την συνεργασία του Ανδρέα Πολυζωγόπουλου με τον Diederik Wissels και να θαυμάζω τον ήχο που μπορεί μια εκπνοή να πάρει. Σύμφωνα με τα λόγια του Erik Truffaz, ο ήχος της τρομπέτας του χαρακτηρίζεται ως «βελούδινος» και η αλήθεια είναι πως δεν μπορείς να τον προσδιορίσεις διαφορετικά.

Συνεχίστε την ανάγνωση στο www.elculture.gr

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ